“Irak, Suriye, akabinde İran ve son olarak Türkiye…”

Bu sıralama ABD’nin Irak’ı işgalinin hemen sonrasında eski diplomatlar ve o dönemin bazı siyasi figürleri tarafından çok dile getirildi. Şimdi ABD ve İsrail’in İran’a açtığı savaş ile yeniden hatırlanıyor, hatırlatılıyor. 2003’ten bu tarafa Orta Doğu’daki cereyanların akıbetine bakarsak, bu sıralamaya uygun bir sahnelenişi izlediğimiz de ortada. Öyle ki, ilk olarak Irak’ta Saddam, Libya’da Kaddafi, Yemen’de Abdullah, Suriye’de Esad ve İran’da dini lider Hamaney…

Bölgemizde sahnelenenlerin senaryosu niteliğindeki bir stratejiyi de hatırladığımızda “Çanlar Türkiye için mi çalıyor” diye düşünebiliriz. O strateji, 1982 yılında hazırlanan Oded Yinon Planı’dır. Plana adı verilen Yinon, “Beyrut Kasabı” diye anılan İsrail’in eski Başbakan Ariel Şaron’un danışmanıydı.

Oded Yinon Planı’nda aralarında Irak, Suriye, İran ve Türkiye’nin de yer aldığı Orta Doğu'daki devletlerin nasıl zayıflatılacağı, etnik ve mezhepsel olarak nasıl bölüneceği, haritaların nasıl değişeceği tek tek anlatılmaktadır.

Hedef aldığı ülkelerdeki gelişmeler de Yinon Planı ile büyük ölçüde örtüşüyor. Mesela Irak'ın Kürt, Şii ve Sünni devletlere bölünmesi, aynı tarifenin Suriye’ye uygulanması ve bu iki ülkenin de “askeri gücünün feshedilmesi” gibi hedefler Yinon planında öngörülüyordu. Planda İran ve Türkiye ise çeşitli gerekçelerle en sona bırakılıyor.

Bu açıdan baktığımızda, Oded Yinon Planı’nı yalnızca dönemsel bir strateji belgesi olarak değil, 19. yüzyıldan itibaren........

© Yeniçağ