Savaş ve kriz sarmalı Almanya’daki egemen siyaseti ve temsil ettikleri sermaye fraksiyonlarını her zamanki yöntemlerine başvurmaya itiyor: Krizin ve militarist dönüşümün faturasını çalışan sınıflara ve yoksullara çıkarmaya! Sınıf mücadelesinden çoktan vazgeçmiş ve “sosyal partnerliğe” indirgenmiş sendikalar olduğu müddetçe de bunları yapmak kolaylarına geliyor. Ama gene de dünya çapında işçi sınıfının mücadele günü olarak kutlanan 1 Mayıs Almanya’da sıradan bir gün haline gelmesine rağmen, 1 Mayıs kutlamaları hâlâ gözlerine batıyor, yok etmeye çalışıyorlar.

Daha 15 gün öncesinde Merz hükümetinin muhafazakâr kanadı koalisyon görüşmesinde 1 Mayıs’ın yasal tatil günü olmasına son verilmesini talep etti. Hükümet ortağı sosyal demokratlar bu talebi görünüşte reddetseler de Merz hükümetinin işçilerin kazanılmış haklarına yönelik saldırılarına arka çıktılar. Gerçi her 1 Mayıs öncesinde sermaye kesimlerinden sosyal giderlerin kısıtlanmasına, iş hukukunun daha da esnekleştirilmesine ve aynı maaşa daha çok çalışılmasına yönelik talepler gelmekteydi. Sendikaların karşı çıkmasıyla bazı uzlaşılara varılıyor, ama kazanılmış haklardan da kısmen tavizler veriliyordu. Bu sefer ise durum daha da vahim.

Çünkü Merz hükümeti Alman burjuvazisinin çıkarlarını Alman ordusunun yardımı ve yayılmacılıkla kollayabilmek için gereken masrafları çalışan sınıfların ve yoksulların sırtlarına yüklemeye kararlı – hem de........

© Yeni Yaşam