Yıllar önceydi, özel televizyonların yeni yayın yapmaya başladığı zamanlardı. Reality Show diye sunulan onlarca şiddet içerikli programlar, izleyenlerin beğenisine sunuluyordu. Şiddetin pornografisinin saf hali olan kanlı-bıçaklı görüntüler üzerinden reyting yarışı yapılıyordu. Bu programlardan birinin tanıtımı ‘cinayet dediğin böyle olur’ şeklindeydi. En çok bu tarz programlar izleniyordu, on milyonlar izliyordu. O gün en güzel cinayetlerin (!) ayrıntılarını çay-kahve eşliğinde heyecanla izleyenler, bugün Maraş’ta okulda meydana gelen katliam karşısında şaşkın ve şok içindeler.

İnşaatlarda, fındık ve patates tarlalarında çalışan Kürtler, sokakta basın açıklaması yapan, partisi ile yürüyen sendikacılar, demokrat-sosyalist parti üyeleri şiddet görürken alkışlayanlar, kadın cinayetlerine ‘namus meselesi’ deyip, katile empati yapanlar, sokaklarda sığınmacı avına çıkmış olanlara helal olsun diyenler, Maraş’taki katliam karşısında şaşkın ve şok içindeler.

Binlerce köyü yakan, insanları asit kuyularında eriten JİTEM artıklarına ulusal kahraman mertebesi verenler, yirmili yaşlarındaki gençleri öldüren, öldürme emri veren, uyuşturucu işlerine girmiş Abdullah Çatlı’nın yaptıkları ile gurur duyanlar, onu kahraman gösteren filmi çekenler, filmi alkış ve gözyaşları içinde izleyenler Maraş’taki katliam karşısında şaşkın ve şok içindeler. Sedat Peker’den bir Robin Hood yaratmaya çalışanlar, onu ülkenin en güvenilir kişilerinden bir görenler, Kurtlar Vadisi dizisinde ölen bir karakter için gıyabi cenaze namazı kılanlar, Maraş’taki katliam karşısında şaşkın ve şok içindeler.

Kabul edelim ki, şiddete ve silaha meraklı........

© Yeni Yaşam