Dikkatlerden kaçmasın diye yazıyorum: İsrail, Suriye konusunda yeni bir aşamaya geçiyor. Ülkenin güneyinde yeni bir cephe açmak istediğine ilişkin emareler kuvvetleniyor. Sahada hareketlilik var. Neler oluyor? Önce genel çerçeveyi çizerek anlatalım:

Bir. İsrail, ABD sonrası bölgesel mimaride hegemon olmak istiyordu. İran’da işler istedikleri gibi gitseydi “gemi azıya alacaklardı.” Ancak olmadı. Kırılgan da olsa bir mutabakat sağlandı. Trump’ın İran’la masaya oturmasına öfkeliler.

İki. İsrail’in kafasındaki bölge ile ABD’nin tasarımı örtüşmüyor. İlk kırılma Suriye’de yaşandı. Bunun üzerine İsrail’in stratejik bir karar aldığını; savunma ve ittifak sisteminde ABD’den ayrışma arayışına girdiğini erken bir tarihte yazmıştık (Bknz, Ortadoğu’da bir şeyler oluyor dedirten o istifanın perde arkası, Kasım 2025.) İsrail; süresi 2028’de dolacak olan savunma işbirliği anlaşmasını güncellerken ABD’ye daha az bağımlı kalmak istiyor. Bir yandan da bölgede bir ittifak sistemi kurmaya çalışıyor. Rum Kesimi-Yunanistan ile kurduğu ilişki böyledir. Kıbrıs’ın bugün yeniden gündeme geliyor olması bundan bağımsız değildir.

İSRAİL’İN AÇIK HEDEFİ

Üç. Bu ittifak sisteminin ana hedefi Türkiye’dir. Türkiye ve İsrail, ABD sonrası nizam için iki ayrı ekseni temsil eder. Yaşanan gerilimin temeli; Ankara’nın temsil ettiği istikrar ve Tel Aviv’in temsil ettiği kaos eksenlerinin karşı karşıya gelmesidir.

Dört. İsrail, ittifak kurarken bölgedeki kırılgan yapıları kullanır. Seçtiği müttefiklerin bir şekilde Türkiye’nin nüfuz alanını ilgilendiriyor olması da........

© Yeni Şafak