“Enflasyon enflasyon dediğin nedir ki gülüm, ben senin için onunla yaşamayı göze almışım…”

Enflasyon dediğiniz şey bugünlerde bir ruh hali, bir alışkanlık bir refleks. Artık enflasyonu anlamak için Merkez’in beklenti raporlarına TÜİK’in göstergelerine duyulan ihtiyaç giderek azalıyor. Neden mi? Markete girin, sebze reyonuna yürüyün, fiyat etiketine bakın ve derin bir nefes alın, yani derinden derinden… Muhtemelen son derin nefesiniz olacak.

Domatesin halden 75 liradan çıkıp 170 liraya ulaşması, biberin halden 50 liraya çıkıp rafta 250 lirayı aşması ya da patlıcanın her hafta yeni bir normal üretmesi karnıyarığı bir finansal karar meselesine dönüştürüyor.

Piyasa öyle bir hale geldi ki artık halden de anlamıyor. O domates Antalya’dan İstanbul’a gelirken yolda bir şeyler oluyor. Kimse tam olarak ne olduğunu bilmiyor ama o yolda biri çok iyi vakit geçiriyor. “Nasıl olsa artacak” düşüncesi, henüz gerçekleşmemiş zamları bile bugünden etikete yansıtarak kendi kendini besleyen bir canavara dönüşmeyi sürdürüyor.

Acı hayatın gölgesinde patlama noktasına gelen domatesler son nefeslerini verirken, biberler ateşler içinde yanıyor, patlı(y)can ise sessizce tükenen bir ömre dönüşüyor.

Peki siz bu hikâyede hangisisiniz?

YANDIK SEVDA OCAĞINDA

Kamuoyu araştırmalarına göre de her beş kişiden dördü, gıda fiyatlarındaki denetimleri yetersiz buluyor. Vatandaş........

© Yeni Şafak