Dünyanın aldığı Türk ürününü devlet neden almıyor?

Son üç yazıda kalkınmanın kendiliğinden oluşmadığını gördük. Güney Kore’de ortak hedefi ve güçlü karar merkezini; geçen hafta ise Amerikan çip sanayisinin, özel pazar oluşmadan devlet siparişleriyle büyüdüğünü ele aldık.

Devlet, stratejik teknolojilerde yalnızca teşvik veren değil, gerektiğinde ilk müşteri olan aktördür.

Yazıdan sonra bana ulaşan bir örnek vaka, meselenin teorik olmadığını gösterdi. Burada Türkiye’nin yüksek teknoloji üretememesinden değil, ürettiği teknolojiye kamu alım sisteminde yeterince alan açamamasından söz ediyoruz.

BİR ÖRNEK: ANKARA’DA KURULAN KAPASİTE

Desu Medikal, 2007’de Ankara’da kurulmuş bir sağlık teknolojileri şirketi. Gölbaşı’ndaki 5.000 metrekarelik modern tesisinde, insan vücudunda kullanılan hassas tıbbi ürünleri uluslararası standartlara uygun özel ortamlarda üretiyor.

Şirket; hidrosefali tedavisinde kullanılan şant sistemleri, beyin omurilik sıvısı drenaj ürünleri, kafa içi basınç ölçüm cihazları ve ameliyatlarda beyin zarının yerine kullanılabilen biyomalzemeler geliştiriyor.

Antibiyotik salınımı yapan modeller ilacı 28 gün kontrollü biçimde verebiliyor. Şirket sunumuna göre bu özelliğe sahip şant valflerini dünyada yalnızca Desu üretiyor.

Desu, 50’den fazla ülkeye ihracat yapıyor ve 70 şehirde 200’den fazla bayiyle çalışıyor. Çok sayıda ülkede ürün kayıtları tamamlanmış, çok büyük cari açık verdiğimiz Çin’de ofis kurulmuş, ihracat yapılıyor.

Buna rağmen bize aktarılan örneğe göre, bir kamu alımında aynı yerli........

© Yeni Şafak