Bazı günleri bizim için diğerlerinden daha önemli kılan şey; başka günlerde farkına varmadığımız olağanüstülüklerin o gün bir şekilde farkına varmamızdır.

Çoğumuz her sabaha hep aynı güne uyanıyormuş hissiyle başlıyoruz. Aslında hep aynı olan sadece biziz, günler değil! Aynı insanda sabit kalmaktan vazgeçemiyor ve kendimizi hayatın her an tazelenen akışkan tabiatında yenilenmeye bir türlü bırakamıyoruz.

“Enerjimizi söküp almayan, tam aksine içimizi dolduran; başlangıcında beklenti, sonundaysa memnuniyet olan bir gün. Bizi büyüten durumların olduğu, büyümekten doğan umudun yeşerdiği, güzel insanlarla yapılan anlamlı konuşmaların çiçek açtığı bir gün. Hepsinden önemlisi bedenin keyif sürebildiği, zihnin kabullendiği bir gün. Ben böyle bir gün ve böyle bir gün geçiren insanların resmini çizmek istemiştim” diye yazmış Hwang Bo-reum, ‘Hyunam-Dong Kitabevi’ isimli kitabında.

Hayat hakkında zihnimizde kemikleşmiş bazı yargılar var; bunları pek sorgulamıyor, öyle olduğuna kendimizi inandırıyoruz. Bu belki de hayat hakkında düşünmeye, hayatı hissetmeye, farkında olduklarımızdan daha fazlasını fark etmeye çekiniyor oluşumuzdan. Çünkü modernlikle malul kimseler, yani........

© Yeni Şafak