‘Yumuşak gücümüz’: Dizilerimiz…

İletişim dünyasında “Algılama Yönetimi” ve “Kamu Diplomasisi” kavramlarını tartışırken, sinema ve televizyon yapımlarının sadece eğlence aracı olmadığını her fırsatta vurgularız. Zira sinema; duygu, düşünce, müzik ve görsel estetiği, kültür ve değerlerle harmanlayıp tek bir potada eriterek kitlelerle “bağ kurma” ve “duygusal ikna” süreçlerini en üst seviyede yönlendirebilen son derece etkili bir araçtır. Bir ülkenin küresel gücü, sadece elindeki askerî mühimmat veya ekonomik hacmiyle değil; o gücü meşrulaştıran, kültürünü taşıyan ve ulusal algısını inşa eden “yumuşak gücü” (soft power) ile ölçülüyor günümüzde…

Carlos Fuentes’in “Bütün entelektüel dünyanın buluşup tartıştığı tek merkezdir” dediği ve bizzat Danışma Kurulu’nda yer aldığı New Perspectives Quarterly Dergisi’nin Türkçe versiyonunu birlikte yayınladığımız Nathan Gardels; şimdilerde dünyada yaşanan büyük dönüşümleri, krizleri ve geleceği şekillendiren fikirleri derinlemesine inceleyen düşünce dergisi Noema Magazine’in yayın yönetmenliğini yürütmekte…

Gardels’ın konuya ilişkin çok çarpıcı bir tespiti var: “CIA, çok pahalı ve riskli olduğu için artık ABD askerlerini değil, Hollywood ve MTV’yi gönderiyor.” Bu tespit, kitle iletişim araçlarının askerî güçten çok daha kalıcı ve operasyonel bir kamu diplomasisi enstrümanına dönüştüğünün en açık özetidir.

Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanı Burhanettin Duran’ın, bizim de davetli olduğumuz “Türkiye Markasının Küresel Anlatısı: Türk Dizileri” toplantısında altını çizdiği hususlar da tam olarak bu stratejik gerçekliği gözler önüne sermekte. Duran’ın ifade ettiği gibi, Birinci Dünya Savaşı’ndan itibaren ve özellikle Soğuk Savaş yıllarında beyaz perde; propaganda, hegemonya ve ideolojik rekabetin ana cephesi haline geldi. Rambo veya Rocky gibi Doğu-Batı çatışmasını şablonlaştıran, Batı çıkarlarına odaklı yapımlar, onlarca yıl boyunca küresel kamuoyunun zihnini adeta birer kültürel........

© Yeni Şafak