İnsanoğlu doğumdan ölüme kadar öğrenmeye, gelişmeye ve olgunlaşmaya muhtaçtır. Ancak insanın önündeki en büyük engellerden biri, belli bir noktaya geldikten sonra kendisini tamamlanmış zannetmesidir. Çünkü insan, eksiklerini görmediği zaman onları giderme ihtiyacı da duymaz.

Tasavvuf literatüründe Hakk'a yönelişin önemli esaslarından biri, nefsin terbiye edilmesi, yani nefis tezkiyesidir. Seyrüsülûk adı verilen bu manevi süreçte insanın son nefesine kadar nefsiyle mücadelesini sürdürmesi beklenir. Hiç kimsenin kendisini manevi bakımdan yeterli görerek yolun sonuna ulaştığını düşünmemesi gerekir.

Büyüklerimizin dilinde yer eden "Oldum demek öldüm demektir" sözü de bu hakikati anlatır. Bu sözün farklı biçimlerde aktarıldığını görüyoruz. Burada asıl mesele, sözün kime ait olduğundan ziyade taşıdığı manadır: İnsan kendisini oldum diye görmeye başladığında gelişme ve olgunlaşma iradesini kaybetme tehlikesiyle karşı karşıyadır.

İnsan kendini yeterli gördüğü zaman yanılma başlar

Yüce Allah, Alak Suresi'nin 6 ve 7. ayetlerinde şöyle buyurur:

"Hayır! İnsan, kendini yeterli gördüğü için mutlaka azgınlık eder." (Alak, 96/6-7)

Bu ayetler, insanın kendisini........

© Yeni Mesaj