Yaşarken uğradığımız haksızlıklar, çektiğimiz acılar, hastalıklar, söylenen yalanlar ve bunların bizde açtığı derin yaralar; ölüp giden sevdiklerimizin son bakışları; enkaz altında veya çatışma alanlarında ölen insanların beynimizi oyan çığlıkları… 

Güvenimizi kötüye kullananların yüzleri. Doğru bildiğimiz yanlışların pişmanlıkları. Üç kuruş kazanmak için harcadığımız zamanların bizdeki izleri. Sömürülen emeklerden duyduğumuz hayal kırıklıkları. Arkadaş ya da dost-akraba diye sarıldıklarımızın bizdeki ihanetleri. Gücümüzün üstünde bir gayretle sırtımızda taşımaya çalıştıklarımız. Bizim için fedakârlık, başkaları için enayilik olarak addedilen davranışlarımız, sözlerimizin eğilip bükülmesine sessiz kalışlarımız.  Tanrı kelamı diye bizi kandıranların ortaya çıkan yalanları. Evrende kaybolan dileklerimiz, hayallerimiz…

Bir sabah uykumuzu bölerek aklımıza gelen eski anılar. İşte tüm bunlar, tanıdık yüzler ve yerler, vazgeçemediğimiz alışkanlıklarımız sevdiğimiz yiyecekler, aç kaldığımız günlerin acılıkları, Evrensel korkularımız… Sevmediğimiz veya sevdiğimiz insanların geçmişte kalan özlediğimiz yüzleri… 

Ve kısacası daha nice şeyler. Ölmemizle birlikte unutacağımız, yaşanmışlıklar… Toprak ana, mutlu olmak için yaradanın verdiği görev ile bu evrendeki gerçek dostumuz olarak bizi sardığında acaba tüm bunları hatırlayacak mıyız? Hesap günü geldiğinde bunları akıl evreninde sıralayıp, dillendirmek için yeniden sorgulayacak........

© Yeni Mesaj