Suriye üzerinden Türkiye'ye uzanan tehlikeli dil

Son dönemde Suriye bağlamında sıkça duyduğumuz bazı kavramlar var: "kapsayıcı anayasa", "eşitlikçi düzen", "tüm etnik ve dini kesimleri temsil eden sistem"… İlk bakışta kulağa masum, hatta olumlu gelen bu ifadeler; bağlamından koparıldığında bir barış dili gibi sunuluyor. Oysa tarih ve siyaset bize şunu öğretir: Bir metinde kullanılan kelimelerden çok, o kelimelerin hangi zeminde ve hangi amaçla kullanıldığı önemlidir.

Bugün Suriye için önerilen siyasal ve anayasal çerçeve, üniter devlet etiketi taşırken içeriği itibarıyla parçalı ve kırılgan bir yapı inşa etmeyi hedeflemektedir. Üniterlik bir kavram olarak korunmakta; fakat ulusu bir arada tutan ana kolonlar tek tek zayıflatılmaktadır. Bu, yeni bir yöntem değildir. Sadece daha yumuşak, daha "demokratik" bir dil kullanılarak servis edilmektedir.

Burada durup şu soruyu sormak gerekir:

Ulus devlet tam olarak nedir ve neden hedef alınmaktadır?

Ulus devlet; etnik, dini ya da mezhebi kimliklerin üstünde, vatandaşlık bağıyla tanımlanmış ortak bir siyasi kimliktir. Devletin muhatabı bireydir; bireyin aidiyeti ise hukuktur. Bu model, farklılıkları reddetmez; fakat farklılıkları anayasanın kurucu unsuru haline de getirmez. Çünkü kurucu unsur haline gelen her kimlik, zamanla siyasal........

© Yeni Mesaj