Hüseyin TOPTAŞKarun, Hz. Musa (a.s.) döneminde yaşamış; Firavun’la iş birliği yaparak kendi toplumuna ihanet eden bir şahsiyettir. Kur’ân-ı Kerîm’de Karun, Firavun ve Haman ile birlikte zikredilmekte; bu üçlüden Firavun siyasî otoriteyi, Haman bürokratik ve idarî gücü, Karun ise sermayeyi ve ekonomik desteği simgelemektedir. Zulüm düzenlerinin ayakta kalabilmesi, sadece siyasî güçle mümkün değildir. Zalim iktidarların, gücünü toplum üzerinde hissettirebilmesi için bürokrasiye ve sermayeye ihtiyaç duyduğu tarih boyunca görülmüştür. Bu bağlamda Haman, dönemin bürokratı ve resmî ideoloji taşıyıcısı olarak; Karun ise sahip olduğu servet ve ekonomik imkânlarla Firavun’un en önemli destekçilerinden biri olarak öne çıkmıştır. Karun, elindeki sermayeyi bir adalet ve iyilik vesilesi olarak değil, baskı ve tahakküm aracı olarak kullanmış; ekonomik gücüyle insanları ezmiş ve zulmü beslemiştir. Bürokrasi ve sermayenin desteğini arkasına alan Firavun ise zulmünde sınır tanımamış, azgınlığını artırmıştır. Kasas Suresi’nde Karun, Hz. Musa’nın kavminden olduğu hâlde azgınlaşan; hazinelerinin anahtarlarını dahi güçlü bir topluluğun zor taşıyabildiği ölçüde zengin, servetiyle mağrur bir kişi olarak tasvir edilir. Dillere destan zenginliği, ihtişamı ve gösterişiyle insanların imrendiği bir şahsiyet olmasına rağmen, sahip olduğu sermaye Karun’u ilahî azaptan kurtaramamıştır. Rabbimiz, Karun’un akıbetini haber vererek servetin, zalimlerin emrine verildiğinde nasıl bir helak sebebine dönüşebileceğine dikkat........

© Yeni Meram