“Ben de gazeteciyim anasını satayım…” diyen herkesin “gazetecilik” yaptığı bir ülkede yaşıyor ve bu meslekten ekmek kazanıyor olmak zaman zaman kafamı çok feci kurcalıyordu!

Vazgeçtim!Uğraşmıyorum!Dileyen gazeteci olsun, bana ne!

Ama öyle meslekler var ki, “bana ne” diyemezsiniz!

Bu meslekler, insan yaşamıyla, sağlığıyla ve güvenliğiyle doğrudan ilgilidir… 

Bu mesleklerde eğitim çok çok önemlidir…Ve bu eğitim de yalnızca bir diploma meselesi değildir… 

Bu türden mesleklerde yapılacak bir hata, maddi kayıpların ötesinde ölümle, kalıcı sakatlıkla veya toplumun ciddi zarar görmesiyle sonuçlanabilir.

Mesela, doktor, cerrah, beyin cerrahı, hemşire, anestezi uzmanı, ebe ve paramedik…Şimdi herkes gazetecidir dedik ya!

“Ellerim titremez, yapay zeka da var artık, ben de beyin cerrahı olabilirim” demek mümkün mü?

İnsan hayatı söz konusu!Sadece mesleki eğitim de yatmez!

Klinik uygulama ve yetkinlik doğrulaması dediğimiz konular hayati önem taşır.

Herkes pilot olabilir mi?Evet herkes gerekli eğitimi alırsa, elbette pilot olabilir ama durduk oturduk yere, rahmetlik Yaşar Gunni hocamızın çok yetenekli yeğeni için, “vallahi otursun pilotun yanına, gitsin Ercan’dan Ankara’ya dönüşün uçağı o kullanır” meselesi, imkansızdır!

Herkes bir de gemi kaptanı, vardiya zabiti, makine zabiti ve gemi makinisti olamaz!

Mimar, inşaat mühendisi, yapı denetim uzmanı, elektrik mühendisi veya makine mühendisi, itfaiyeci, arama kurtarma personeli, acil durum uzmanı ve bazı kolluk görevlileri…

Eczacı, gıda mühendisi, veteriner hekim ve laboratuvar uzmanı…

Mümkün mü?Eğitimsiz olur mu?Olmaz!

Mesleğin bilimsel ve teknik temellerini öğreneceksiniz; öğrenilen bilgiyi gerçek koşullarda doğru biçimde uygulayabileceksiniz ve bir hata söz konusuysa bu hatanın sonuçlarını bilecek ve gerekli........

© Yeni Düzen