menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

Bu adada kediler hep vardı!

41 0
03.11.2026

Yazda hafta sonu tatillerimden birini Baf’ın Hloraka (Chlorakas) köyünde geçirmiştim…Eşimle birlikte burada en çok fark ettiğimiz enfes plajlar veya oteller ya da muhteşem yürüyüş yolu değildi…

Hatta bu bölge hıyarı ve Grivas’ı ile ünlüydü… Grivas’ın Kıbrıs’a çıktığı yer de burası falan ya!

Yok yok, onlar da değil; kediler!Evet kediler çok fazlaydı… Tüm sahil kedilerle doluydu… 

Dün gazetelerde bir haber gözüme ilişti…Birileri, kedileri zehirlemiş ve 12 kedi ölmüş… 

Geçen hafta Güney Kıbrıs’ta bir adam da komşusunun kedisini döverek öldürdüğü için iki ay hapis cezası almıştı!

Siyasetten, abuk sabuk vaatlerden çok sıkıldığımız bir gerçektir… Holguin geldiydi, liderlerle görüştüydü… Umutluydu, değildi!

Boş verin!Sizinle bir şiir paylaşayım… 

Düşünürdüm küçücük bir çocukkenRum komşumuzun kedisi deRum mu diye.Bir gün anneme sordum,meğer kediler Türkköpekler Rum’muşkediciklere köpekler saldırıyormuş.Günler sonra bir günne göreyim,bizim kedidoğurduğu yavruyu yedi.

Yukarıdaki şiiri Kıbrıslı şair sevgili Mehmet Yaşın yazdı… Şiir, 1984’te yayımlanan “Sevgilim Ölü Asker” kitabında yer alıyor… 

Mehmet Yaşın’ın annesi Ayşe Hocanım Lefke’de komşumuzdu… Hayatımda daha güzel, daha iyi bir insan hatırlamıyorum… Nur içinde uyusun… 

Mehmet Yaşın çok sevdiğim şiirinde, Kıbrıs'taki toplumlar arası ayrışmayı, bir çocuğun gözünden kedi ve köpekler üzerinden anlatıyor…

Küçük çocuk, Rum komşularının kedisinin de Rum olup olmadığını merak ediyor ve Ayşe hocanımdan yani annesinden aldığı yanıtla, kedilerin Türk, köpeklerin Rum olduğunu öğreniyor!

Aslında bu şiir, Kıbrıs’ın mahvına sebep olan etnik kimliklerin bölünmüşlüğünün hayvanlara bile yakıştırıldığı bir toplumun ya da........

© Yeni Düzen