BM/UNECE çerçevesinde çocukların otobüsle güvenli taşınmasına yönelik özel çocuk koruma sistemleri vardır. Bu sistem “UN Regulation No. 170” adıyla belirlenen bir protokolle güvence altına alınmıştır.

Bugün öğrenci taşımacılığı konusunda yaşanan tartışmalarda bu protokolü dikkate alanlar var mı bilmiyorum. Ama ben baktığım pencereden aşağıdaki 5 temel ilkenin olmazsa olmaz olduğunu açık ve seçik olarak görüyorum.

1. Her Şeyden Önce Sayı Bilinmeli: Taşımacılık Plansızlıkla Başlayamaz

Öncelikle sağlıklı veriye ihtiyaç vardır. Kaç öğrenci taşınacak? Kaç güzergâh oluşturulacak? Her güzergâhta kaç öğrenci bulunacak? Kaç araç gerekecek? Araçların kapasitesi ne olacak? Kaç sürücü ve kaç refakatçi gerekecek? Taşımacılığın toplam yıllık maliyeti ne olacak? Bütün bu sorular net ve doğru yanıtlar verilmelidir.

Öğrenci sayısını ve kullanılacak araç sayısını bilmeden öğrenci taşımacılığı planlanamaz. Bu nedenle ilk ilke:

Veriye dayalı planlama güzergâh optimizasyonu kapasite planlaması.

2. Araç Standardı Tek ve Bağlayıcı Olmalı

Araçların asgari teknik standartları mevzuatla açıkça belirlenmeli ve bu standartları karşılamayan araçlar öğrenci taşıyamamalıdır.

Burada önemli bir ayrıntı var: “Her koltukta emniyet kemeri olmalıdır” demek tek başına yeterli değildir. Takograf, otomatik yangın algılama ve söndürme sistemi gibi çağdaş güvenlik mekanizmaları da olmalıdır.

Araç........

© Yeni Düzen