Parayla her şeyin mümkün olduğu söyleniyor bize. Parayı, gücü, ünü bulanların kibir ve hedonizminin boyutları akla hayale sığmıyor. Son sıralar bazı zenginlerin, güç sahiplerinin ürkütücü yaşamları önümüze serilirken kimilerinin anlaşılabilir bir intikam duygusu ile yaklaştığını gözlemliyoruz buna. Dünyanın yüzde biri bile değiller ama dünyanın sahibi olmuşlar adeta. Bulundukları zirveden bakınca her şey küçücük görünüyor gözlerine. Her hazzın ve zevkin aşılması mümkün onlar için. Hep daha da fazlasını istiyorlar, başkalarını mahveden bir sapkınlıkla. Merhametsizliğin, hodkamlığın boyutları devasa.

İçim hep bir kuşkuyla dolu. Hiç kimseden, hiçbir anlatılandan emin olamıyorum artık. Öylesine sahte bir dünya ki bu. Geçen gün moderatörlüğünü yapacağım uluslararası bir şiir dinletisi için bir afiş hazırlamam gerekiyordu. Yapay Zekâdan yardım alayım dedim ve olanlar oldu. Şairlerin fotoğrafları ile oynayıp tanınmaz hale getirdi onları. Her biri yapay birer bebek gibi ya da bambaşka, sahte birer yüz. Vazgeçip farklı bir çözüm buldum sonunda. İçim ürperdi ve fena halde korktum bu yaşadığımız çağdan.

Doğru sandığım pek çok şeyin düzmece olduğunu öğrenip boşluğa düşüyorum bir süre sonra. Hafta içinde birkaç kez yaşadım bunu. Gördüğüm bir fotoğraf üzerine bazı arkadaşlarla uzun süre tartıştık mesela. Yapay Zekâ ile üretilmiş meğerse. Oysa ünlü bir........

© Yeni Düzen