Hangi ölüm güzeldir?Ne zor....Sevgül Uludağ'a hele...

Hiç ama hiç yakışmadı...

Eğer bir teselli aranacaksa bu büyük boşlukta…Hem gazetedeki o hüzünlü uğurlama hem de cenazesi, onun tüm yaşamına, kavgasına yaraşır muazzam bir buluşmaya dönüştü.

Bir kalem, yılların tel örgülerini, barikatlarını ezdi geçti...Bir kalem birleştirdi ülkeyi...Bir kalem ve kocaman bir yürek...

Her dilden döküldü gözyaşı, adanın her yerinden siyasetçisi, sanatçısı, gazetecisi, aktivisti, diplomatı, sendikacısı, genci, yaşlısı, kadını, kentlisi, köylüsü, emekçisi anısı önünde buluştu.Birleşti ada...

Ne kadar ayrım varsa bu yurdu ve insanları bölmek için kullanılan, ne kadar farklılık varsa, hepsi ortaklığa dönüştü...

Kimlikler, ideolojiler, sınırlar, ezberler…Bir anlığına anlamını yitirdi.

Bir kalem yıktı ne kadar tabu varsa, ne kadar........

© Yeni Düzen