Bir bağlama sesi, ortada bir varil, alev alev... Kömürlü bir semaverde usulca demlenen çay… Kol kola işçiler ve hoparlörden yükselen ezgi içli mi içli…
“Sevdanı kuşan da gel… / Yüreğini al da gel… / İşçiler fabrikada… / Umutları yarında…”

Köprülü köyündeyim.
EKTAM Ltd. Pepsi işçilerinin direnişinde…
Tam bir emek mücadelesi bu…
Samimi, sıcak, sahici…
Alın teri kavgası gerçekten…
O nedenle çok önemli…
Özel sektörde örgütlü mücadele için belki de kırılma zamanı…

***
Ne oldu peki?
İşçilerle konuşuyorum.

Köprülü, Çayönü, Dörtyol, Vadili gibi çevre köylerden çoğunlukla…
16’sı kadın, 39 işçi…
Sendikaya 47 çalışan üye olmuş sonuçta; hepsinin de işine son vermişler…

Daha geçen hafta yöneticiden gelen bir mesajı paylaşıyorlar benimle:
“Arkadaşlar, dün iki vardiyada toplam 8.244 koli 2.5 litre üretimi yapıldı; çok güzel bir rakam… Hepinizin eline, emeğinize sağlık…”

Üretiyorlar ama asgari ücrette yansıyan artış bile çok görülüyor kendilerine…

Üretirken "şahane" olan işçi, asgari ücret artışını talep edince "yük" oluyor. Çok daha fazla üretiyorlar ama işten çıkarılıyor arkadaşları…

***
32 senelik bir çalışanla konuşuyorum.
Maaşı 58 bin lira…
“Asgari ücret olmuş 52 bin lira. Biz çok bir şey istemedik; asgari ücrete gelen artış kadar artış istedik. Yalnızca asgari ücreti düzenliyorlar, o kadar… Ne zaman ki sendikaya üye olmak için çalışmaya başladık, o zaman size........

© Yeni Düzen