Ülkeler ve insanların kaderleri neye bağlıdır? O klasik sözü hatırlayalım; coğrafya kaderdir. Gerçekten böyle midir? Bu cümle çok tartışma götürür ama temelde baktığımız zaman insanlık ailesinden kopuk yaşayamayacağımızı bilmeliyiz. Hem de bu teknolojik çağda hangi olan bitene gözümüzü kapayabiliriz? Kimseyi kimsenin kaderine özellikle de coğrafyanın kaderine terk edemeyiz. Kendimizi Müslüman diye tanımlıyorsak en yakınımızdan en uzağımızdakine kadar bizi bekleyenlerin gönlüne su serpebilmek şiarımızdır. Burası Afrika’nın en yoksul yedi ülkesinden biri; ÇAD. Burası açlığın şiddetinin hissedildiği bir ülke. İnsanların hoyratlığı, yer yer acımasızlığı ve çaresizlikleri gözlerinden okunuyor. İki yüz yıldır sömürülen bu coğrafyayı kaderine bırakan batılı ülkelerin verdiği zararlar her adımda karşımıza çıkıyor. 

Koca bir plastik çöp denizi gibi sokaklar. Tabiata karşı konulamaz bir savunmasızlık ve içinden akıp giden bir nehir gibi ortasında kalmış Çad Afrika’nın. İnsanlar günü kurtarmaya çalışıyor. Tüm bu karmaşıklığın ortasında kurulan et pazarının kokusu ve üzerinde uçuşan sinekler bir acayip görüntü oluşturuyor. Standartlar burada geçerli değil. Sokaklarda çöp konteynerleri yok. O kadar yok ki bu şehirde ben kendimi yokluyorum. Ne kadar çok varlığın içindeyiz; utanıyorum. 

Bu tabelada tuvaletinizi orta yere yapmanız yasaktır yazıyor. Anlayın pisliğin boyutunu.

ÇAD KOCA BİR YETİMHANE

Fakirlikten dolayı aileler çocuklarını şehrin ortasında yetimhanelere bırakıp gidiyorlar. Bu büyük açlığın içinde bir öğün yiyecek bulabiliyorlar yürekleri güzel çocuklar. Ramazan ayında Hayme Derneği olarak her gün iftar yemeği veriyoruz. Çocuklar zaten normalde de bir öğün ancak yiyeceğe ulaşabiliyorlar. Biz kurtarıcı filan değiliz ve bu yoksulluk hiçbir çocuğun kaderi olmamalı.

BOYUNLARINA ASILMIŞ TASLAR

Eğer o gün yemek olmazsa boyunlarındaki asılı taslarla dışarıda dileniyorlar sonra gelip yetimhane yöneticisine parayı verip o gün yemek yeme şanslarını elde ediyorlar. Yemekten artan bir şey kaldıysa onu da ailelerine götürüyorlar. Ailesi olmayanlar yetimhanede kalıyor.  Yetimhanelerde Hafızlık eğitimi alıyorlar. Oruçlular, sabırlılar. Yetimhanede bir başka bölümde boyası dökülmüş demirden ranzalar var. Ben üzülüyorum etraftaki bu manzaralar içinde çaresiz kalınca. Ancak dört yıl ÇAD’da yetimhanelerde yöneticilik yapmış olan Hayme Derneği başkanı Zehra........

© Yeni Birlik