“Boykot” kelimesi, modern bir slogan ya da sosyal medya çağrısı olarak ortaya çıkmış değildir. 19. yüzyılda, İrlanda’da Charles Boycott isimli bir toprak yöneticisine karşı halkın onunla her türlü ilişkiyi kesmesiyle doğmuştur. Kimse ondan alışveriş yapmamış, kimse onunla çalışmamış, hatta selâm dahi vermemiştir. Zamanla bu tavır, bir protesto yöntemi olarak isimleşmiş ve “boykot” kelimesi bugünkü anlamını kazanmıştır. Yani boykot, özünde topluca mesafe koymayı ve ilişkiyi kesmeyi ifade eder.

Bugün ise bu kelime çok daha hızlı, çok daha sathî bir şekilde dolaşıma giriyor. Bir haber görüyoruz, birkaç saat içinde “alınmayacaklar” listeleri hazırlanıyor. Sokağa çıkmadan, bedel ödemeden, cüzdanımızla konuştuğumuzu düşünüyoruz.

Asıl soru belki de şudur: Boykot, bizim için kalıcı bir ilke mi, yoksa anlık bir rahatlama aracı mı? Çünkü Risale-i Nur’un insana kazandırmaya çalıştığı bakış, günü kurtaran reflekslerden ziyade, hayatın bütününe........

© Yeni Asya