Her ev farklıydı. Her hikâye farklıydı. Fakat birçok evde aynı acıyla karşılaştım. Bir yanlış karar... Ve o kararın bedelini ödeyen bir aile... Kimi zaman madde bağımlılığı... Kimi zaman sanal kumar... Kimi zaman ise daha fazla kazanma ümidiyle bütün birikimini dolandırıcılara kaptıran insanlar...

Sebepler değişiyordu. Fakat sonuç çoğu zaman aynı oluyordu. Önce evin huzuru kayboluyordu. Ardından güven duygusu zedeleniyordu. Sonra ekonomik sıkıntılar baş gösteriyordu. Dün yardım eden insanlar, bugün yardım bekleyen insanlar hâline gelebiliyordu.

Bazı evlerde çalışan kimse kalmıyor, çocukların eğitimi bile tehlikeye giriyordu. En ağır yükü ise çoğu zaman anneler taşıyordu. Bir yandan geçim sıkıntısıyla mücadele ediyorlar, bir yandan çocuklarını korumaya çalışıyorlar, bir yandan da dağılmaması için evi ayakta tutmaya gayret ediyorlardı. Çoğu zaman kendi gözyaşlarını çocuklarına göstermemeye çalışıyorlardı. Çocuklar ise yaşananları tam olarak ifade edemeseler de hissediyordu.

Evdeki sessizliği... Annenin yorgunluğunu... Eksilen huzuru... Ve geleceğe dair büyüyen kaygıları...

Kur’ân-ı Kerîm’de Yüce Allah şöyle buyuruyor: “Başınıza gelen herhangi bir musibet, kendi ellerinizle işledikleriniz yüzündendir. Bununla beraber Allah çoğunu affeder.” (Şûrâ Suresi: 30)

Bu ayet, insanı........

© Yeni Asya