Bediüzzaman’ın temel referans kaynağı Kur’ân-ı Kerîm’dir. Merhum Mehmet Âkif’in “Doğrudan doğruya Kur’ân’dan alıp ilhamı, asrın idrakine söyletmeliyiz İslâm’ı” beytiyle, temenni ettiği hakikate mazhar olmuştur. Asrın manevî bir doktoru gibi hastalığın ne olduğunu teşhis etmiş ve ona münasip ilâçları Kur’ân eczanesinden terkip etmiştir.

“Bu memleket insanının kalp hastalığı zaaf-ı diyanettir, iman zayıflığıdır. Ancak, onu takviye ile sıhhat bulabilir” tespitiyle, geleneksel ve taklit mertebesindeki bir iman yerine, akla, mantığa, ilme ve araştırmaya dayalı tahkikî bir imanın ispatını esas almıştır. Âdeta bir arabanın motorunu üretme vazifesini üstlenmiştir. Çünkü, motoru olmayan bir araç hiçbir iş görmez. Tahkikî bir imandan yoksun olan mü’minlerin durumu bunun gibi olduğu, toplum hayatındaki İslâmî yaşantıdan görülmektedir.

“Bizim düşmanımız cehalet, zaruret ve ihtilâftır. Bu üç düşmana karşı sanat, marifet ve ittifak silâhıyla cihad edeceğiz” diyen Bediüzzaman Hazretleri, cahilliğe karşı ilim öğrenmeyi esas almaktadır. Zira........

© Yeni Asya