Mustafa, köy enstitüsüne gittiği ilk günden itibaren inanç noktasında büyük bir eksiklik hissetti. Okulda her öğrenci ağır tarım işleri yanında inşaat, marangozluk, demircilik gibi mesleklerde beceri kazandı. Bu meslekleri ve becerilerini aynı çalışma temposu içerisinde köylüye ve köy çocuklarına aktarmak okulların birinci hedefiydi. Öğretmene verilen arazi, at, araba, ekibi biçme aletleri ürünü almak için verilmişti. Mustafa tüm gücüyle çalıştı. Mustafa düşünen bir kişiydi. Öğrenciliğinin ilk gününden itibaren gazete, dergi okuma merakı vardı.

Köyünde iken eline geçen bir dergide Bediüzzaman’ın ismini duyunca meraklandı. Merakını gidermek için Ankara’ya gitti. Sora sora büyük bir zahmetle Bediüzzaman’ın üç âdet teksir edilmiş küçük bir kitabını buldu. Kitapları aldığı nur talebelerine Ankara’dan Eskişehir üzeri İstanbul’a gideceğimi söyledi. Ona Eskişehir’de saatçi iki Nur talebenin adresini verdiler ve onlardan külliyatı alabileceklerini söylediler.

Mustafa Eskişehir’e gitti. Saatçilerden İnebolu teksiri, iki ciltlik Asâ-yı........

© Yeni Asya