13 Nisan 1909’da “31 Mart Vakası”nı bahane eden Selanik merkezli derme-çatma bir ordu, tıpkı savaşa gider gibi İstanbul’a doğru yürüyüşe geçti. Resmî ismi “3. Ordu” olan bu askerî birliğe ayrıca “Hareket Ordusu” ismi takıldı.

Siyasetin zehirlemiş olduğu kırk bir civarındaki bu silâhlı birliğin kurmay kademesi, aslında izinsiz bir şekilde harekete geçmişti. Dahası, padişaha rağmen ve kendi başına buyruk şekilde hareket ediyordu.

Bu ise, arka plandaki niyetin hiç de iyi olmadığını gösteriyordu. Nitekim, kısa süre sonra her şey anlaşılır hale gelmeye başladı: Bu İttihatçı ordu, İstanbul’daki merkezî hükümete darbe yapmak, padişahı devirmek, muhalifleri biçmek ve nihayet Osmanlı idaresini ele geçirmek için geliyordu. Darbe için seçtikleri gün son derece manidar: 23 Nisan.

Ne yazık ki, bütün kötü senaryolar tek tek gerçekleştirilmiş oldu: Altı asırdır Osmanlı Hanedanında olan devlet yönetimi, bu tarihten itibaren “Selanik Hanedanı”nın eline geçti. Selanik Hanedanından maksat, üç asra yakındır, askeriye başta olmak üzere devletin hemen her kademesine yerleşmiş olan Dönmeler ve Sabetaist olarak bilinen kimselerdir. 

Şimdi, o zamanki gelişmelere biraz daha yakından bakmaya çalışalım.

Evet, 31 Mart Vakası (Milâdî 13 Nisan) bahanesiyle Selanik’ten yola çıkan Hareket Ordusu, 23 Nisan günü Yeşilköy İstasyonu’na vardı. Aynı gün burada toplanan Âyân ve Mebûsan Meclisi (Meclis-i Millî) üyelerine hareketin maksadı hakkında bilgi verildi.

Buna göre, İttihatçıların organize ettiği Hareket Ordusu, gece saatlerinde şehir merkezine girecek, isyanı bastırıp isyancıları tedip edecek, karşı gelenleri öldürmekten çekinmeyecek, sıkıyönetimin ilân edilmesiyle birlikte ordu idareye el koyacak, padişahı tahttan indirip gerekirse onu da sorgulayacak, adı isyana (31 Mart nümâyişine) karışan her kim........

© Yeni Asya