Bunların batıp gittikleri görünce bunların bir yaratıcı olamayacağını ve onların peşinden gidilemeyeceğini söyler. “Ben batıp gidenleri sevmem” der. Aslına bu bakış bizim içindir. Batıp gidenlerin mahiyetini bilmek ve bildirmek içindir. Güzel değildir batıp giden bir sevgili. Çünkü kaybolmaya ve yok olmaya mahkûm olan hakiki güzel olamaz. Ebedî olanı arayan kalp, bu batıp gidenlerle ikna olmaz, onları sevmez ve sevmemelidir. 

Batıp gidenler, kalbin alakasına fikrin merakına değmez. Emellerimizi karşılayamaz. Onun için arkasından ağlamaya, gam ve kederle teessüf etmeye lâyık değillerdir. Nerede kaldı ki kalp ona tapacak derece bir sevgi ile bağlansın. Fakat günümüz insanı her şeyini (sevgisini, muhabbetini, şevkini, heyecanını) batıp gidenlerin arkasına takmış. Onlar gidince insanın bütün emel ve ümitlerini de beraberinde götürüyorlar. Bütün ilgiler, alâkalar ve nazarlar batıp gidenlere çevrilmiş. Onlar batıp gitmesinler diye bütün varlığı ile sımsıkı sarılmış. Fakat ne faydaki batıp gidenler elde tutulamıyor ve ona daimî bir şekilde sahip........

© Yeni Asya