​“Ümitvâr olun!” sözü, kuru bir teselli cümlesi değildir. Bu ifade; ye’se düşmüş gönüllere yeniden diriliş çağrısıdır. Zira ümitsizlik, insanın iç dünyasını çökerten en büyük tehlikelerden biridir. Ümidini kaybeden insan çalışmayı bırakır, mücadeleden vazgeçer, geleceği karanlık görmeye başlar. Hâlbuki hayatın özü mücadeledir ve mücadeleyi ayakta tutan şey de ümittir.

​Kur’ân-ı Kerîm’de Cenab-ı Hak şöyle buyurur: “Allah’ın rahmetinden ümit kesmeyin.”¹ Bu İlâhî ikaz, en zor şartlarda bile insanın kapıları kapalı görmemesi gerektiğini öğretmektedir. Çünkü Allah’ın rahmeti geniştir. Bugün çözümsüz gibi görünen nice meseleler, yarın umulmadık şekilde çözülebilir. Gece ne kadar uzun olursa olsun, sabah mutlaka gelecektir.

​Toplum hayatında da ümit büyük önem taşır. Ümidini kaybeden toplumlar çözülür; fakat geleceğe inanan milletler yeniden ayağa kalkar. Tarihte nice medeniyetler, büyük yıkımlar yaşamış; fakat iman, azim ve ümit sayesinde yeniden dirilmişlerdir. İnsanlığın bugün ihtiyaç duyduğu en önemli şeylerden biri de karamsarlık değil, yapıcı bir ümittir.

​Özellikle gençlerin kalbine ümit aşılamak gerekir. Çünkü gençlik; geleceğin emanetçisidir. Sürekli felaket senaryoları dinleyen, her şeyin kötüye gittiğine inandırılan bir gençlik üretken olamaz.........

© Yeni Asya