14 Şubat romantik bir gün değildir.

Romantizm çoğu zaman bir örtüdür.

Bu tarih, ilişkilerin yüzeyine değil, altına bakar.

Kim nereye tutunuyor?
Kim neyi taşımaktan yorulmuş?
Kim birlikteyken kendini kaybediyor?
Kim yalnızken bile birini hâlâ içinde taşıyor?

14 Şubat’ta bunlar saklanmaz. Görünür olur. Bu yüzden bu gün, çiçeklerin, ezber cümlelerin ve gösterinin değil; gerçek temasın günüdür.

Bu çalışma, bir ilişkiyi kurtarmayı hedeflemez. Birini geri getirmeyi hiç etmez. Bu alan tek bir soru etrafında şekillenir:

“Ben bu ilişkide neredeyim?”

Çünkü çoğu zaman mesele karşı tarafta değildir.

Mesele, ilişkinin içinde kendimizi nereye koyduğumuzdadır.

14 Şubat’ta yapılan ilişki temalı çalışmalar, tam olarak bu noktaya temas eder. Fazla verilen yerler görünür hâle gelir. Tutunulan ama artık beslemeyen bağlar hissedilir. “Sevgi” adı altında taşınan yükler ayırt edilir. Yakınlıkla bağımlılık arasındaki çizgi netleşir. Bu netlik, ilişki alanında gerçek bir rahatlama yaratır. Çünkü insan, neyi neden........

© Yeni Ankara