Kötü bir Abdullah Gül kopyası. Onun da kerameti kendinden menkuldü. Recep Tayyip Erdoğan gölgesinde yürüyüp, kendi gölgesi sanıyordu.

Bir de, herkes hizalansın, mutabakat sağlasın, bana da adaylık imzasını atmak düşsün gibi, siyaset tarihinin görmediği kolaycılık ve beleşçiliği esas alıyordu.

Arada bir fark var ki; Abdullah Gül, arada bir de olsa Türkiye ve dünya siyasetinin önemli gündem maddelerine şöyle bir değinip geçiyor.

Mansur Yavaş, siyasetin buncağızından dahi imtina eden bir tuhaf kişilik… Siyaseti ‘siyasetsiz’ yürütme iddiasındaki bu nevi şahsına münhasır figür, konuştuğu anda batacağını bildiğinden olsa gerek, sessizliği siyaset edinmiş.

Fakat… Sessizliğin siyasetiyle gidilecek yol bitti. Şimdi tercih zamanı…

Bu noktada sormak lazım: Mansur Yavaş’ın mevcut duruşunda ahlâki bir sorun yok mu? Hem CHP’nin üyesi ve belediye başkanı olacaksın, hem de CHP ile ondan ayrılanların kurduğu Yeni Parti arasında ‘tarafsız’ pozları keseceksin.

Davul başkasının omzunda, tokmak başkasının elinde… Bu hâlin başka ifadeleri de var; lakin burada zikretmek uygun düşmez.

AİLE BOŞANDI MANSUR BEY

Birilerinin Mansur Bey’e hatırlatması lazım: Aile boşandı. Artık ya annenle, ya babanla yaşayacaksın. Veya reşit olduysan, yoluna bağımsız devam edeceksin. Siyaset, ‘ne yardan ne serden geçerim’ tavrını kabul etmez.

Şayet Yavaş,........

© Yeni Ankara