Yaşadığımız küresel düzen, İkinci Dünya Savaşı sonrasında, yine o savaşın galiplerince kuruldu.

Dünya, 20. yüzyılın ikinci yarısını, kendilerini ‘Süper Güçler’ diye adlandırılan başat devletlerin hegemonyası ve aynı zamanda kavgaları arasında geçirdi.

Yüzyılın sonunda Sovyetler Birliği’nin çökmesiyle, Süper Güçler diziliminde yeni bir aşamaya geçildi.

İmparatorluğu dağılan Rusya, savaş kapasitesi ve doğal kaynak zenginlikleriyle, güçlüler ligindeki yerini korumaya gayret ederken, İngiltere ve Fransa ciddi şekilde geriledi.

ABD, dünyanın en güçlü ülkesi olduğu varsayımıyla, kurulu düzeni ‘tek kutuplu’ hale getirirken, Çin’in son 20-30 yıldaki yükselişini engelleyemedi.

Elbette bu süreçte, dünyanın başka bölgelerinde yükselişe geçen ülkeler de oldu. Türkiye, Brezilya, Hindistan, Güney Afrika Cumhuriyeti gibi…

ABD, yeryüzünde kof bir kabadayılığa dayalı hâkimiyetini sürdürebilmek uğruna, dünyanın bütün sorunlu noktalarını kaşımayı ihmal etmedi. Bunların başında Orta Doğu ve Güney Amerika geliyor. Elbette Çin’e rağmen, Pasifik’teki varlığını da sürdürdü.

Rusya da boş durmadı; Sovyetler döneminde hüküm sürdüğü çevre ülkelerdeki varlığını tahkim etmeye gayret etti.

Dünya dönüyor. Ülkeler yerinde saymıyor. Kimileri yükselirken, kimileri inişe geçiyor. Son 80 yıla damgasını vuran........

© Yeni Ankara