23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı…

Bir zamanlar çocuk seslerinin gökyüzünü doldurduğu gün. Şimdi ise o seslerin arasına karışan bir hüzün var. Adını koyamadığımız ama hepimizin gönülden hissettiği bir burukluk… Kahramanmaraş’ta ve Şanlıurfa’da toprağa karışan umutlar, yarım kalan hayaller…

Eskiden 23 Nisan sabahlarına heyecanla kalkılırdı. Ütülü kıyafetler, baş ucumuzda bekleyen yeni ayakkabılar, son provalar… Şimdi ise o telaşın içinde boğazda bir yumru; sanki birazdan kötü bir şey olacakmış hissi var. Kimse yüksek sesle dile getirmiyor: “Gerçekten bayram mı var bugün?”

Çocuklar yine sahnede olacak. Gözleri ışıl ışıl… Biz büyükler ise onlara bakarken biraz........

© Yeni Ankara