Türkiye’de eğitim tartışmaları çoğu zaman müfredat, sınav sistemi ya da fiziki altyapı üzerinden yürür. Oysa son dönemde okullarda art arda yaşanan şiddet olayları, meselenin çok daha derin bir yerde düğümlendiğini yeniden hatırlattı: Okulun iklimi, öğretmenin otoritesi ve veli-öğretmen-devlet üçgenindeki kırılma. Bu noktada, Ziya Selçuk döneminde ortaya konan 2023 Eğitim Vizyonu ve özellikle “bırakın öğretmenler işini yapsın” yaklaşımı yeniden tartışmanın merkezine yerleşiyor.

Selçuk’un göreve geldiği ilk dönemde çizdiği çerçeve, aslında teknik bir reform paketinden çok daha fazlasını içeriyordu. 2023 Eğitim Vizyonu, eğitimi salt akademik başarıya indirgeyen anlayışa karşı, çocuğu merkeze alan, öğretmeni güçlendiren ve veliyi sürecin sağlıklı bir parçası hâline getirmeyi hedefleyen bütüncül bir yaklaşım öneriyordu. Ancak bu yaklaşımın en kritik ayağı, öğretmenin sınıf içindeki otoritesinin yeniden tesis edilmesiydi. Çünkü Selçuk’un sıkça vurguladığı gibi, öğretmen sadece bilgi aktaran değil, aynı zamanda bir karakter inşa sürecinin rehberiydi.

Bugün gelinen noktada ise tablo oldukça farklı. Okullarda yaşanan şiddet olayları, yalnızca bireysel vakalar olarak ele alınamayacak kadar yaygın ve sistematik bir hâl almış durumda. Öğrenciler arasındaki şiddetin yanı sıra, öğretmenlere yönelen fiziksel ve sözlü saldırılar da giderek artıyor. Bu durum, eğitim sisteminin yalnızca pedagojik değil, aynı zamanda sosyolojik bir kriz yaşadığını gösteriyor.

Burada dönüp Selçuk’un o dönem yaptığı uyarılara bakmak gerekiyor. “Bırakın öğretmenler işini yapsın” ifadesi, aslında yüzeyde basit bir serzeniş gibi görünse de, arka planında ciddi bir sistem eleştirisi barındırıyordu. Selçuk, öğretmenin sürekli olarak veli baskısı, bürokratik müdahaleler ve siyasi yönlendirmeler arasında sıkıştığını ifade ediyordu. Öğretmenin sınıf içinde aldığı kararların dahi tartışmaya açıldığı, velilerin okul........

© Yeni Ankara