Eğer gebe kaldıysanız muhtemelen şu soruyu defaten duyacaksınız: “Normal mi düşünüyorsun, sezaryen mi?”

Masumca görünen bu soru, toplum baskısının ve annelik ölçüm cetvelinin ilk kıstasıdır. Çünkü cevabınızla birlikte görünmez bir değerlendirme başlar. Vajinal doğum isteyen “cesur”, sezaryen isteyen ise çoğu zaman “kolaycı” ilan edilir. Peki, çocuk doğurmanın, içinde bir insan büyütüp çıkarıp tüm sorumluluğu almanın “kolay” yolu olması mümkün müdür?

Bazı anneler doğumdan gerçek anlamda korkar. Saatler süren sancıdan, kontrolünü kaybetmekten, acıdan, sayısız komplikasyon ihtimalinden ve normal doğumun ön görülemezliğinin taşıdığı sayısız artmış risklerden… Bazıları daha önce zor ve travmatik bir doğum yaşamıştır. Bazıları yıllarca süren infertilite tedavilerinden sonra elde ettiği gebelik ile ilgili risk almak istemez.

Bir anne için doğum yalnızca fizyolojik bir süreç değildir. Aynı zamanda psikolojik bir eştir. Hayatının en kırılgan anlarından biridir.

Toplumda sezaryen çoğu zaman yanlış bir şekilde “rahat doğum” olarak tanımlanır. Oysa sezaryen bir ameliyattır. Karın duvarı kesilir, rahme ulaşılır, iyileşme süreci günler hatta haftalar sürer. Hiçbir anne ameliyat olmayı keyif için seçmez.

Peki o halde neden bazı anneler sezaryeni tercih eder?

Çünkü bazen mesele acıdan kaçmak değil, kendini güvende hissetmektir.

Modern tıpta doğumun tek bir doğru yolu yoktur. Güvenli vajinal doğum vardır, güvenli sezaryen vardır. Asıl önemli olan, annenin bilgilendirilmiş şekilde karar verebilmesidir.

Anne adayları çoğu zaman iki baskı arasında kalır: Bir yanda “normal doğurmalısın” diyen toplum, diğer yanda riskleri anlatan tıbbi gerçekler.

Bir kadının, söz konusu kendi bedeni olduğunda ve iki doğum şekli de açıklandığında, risk değerlendirmesi ve seçim yapması haktır. Vajinal doğumda öngörülemeyen perine yaralanması, tuvaleti tutan kasların yırtılması, bebeğin omzunun takılmasına bağlı kol felci, omuz kemiği kırığı ya da oksijensiz kalma gibi riskleri almak istememesi de, bir ameliyat olan sezaryenden kaçınmak ve doğal süreci göze alması da, öncelikle kadının kendi bedeni sonra da bebeği hakkında kendi tasarrufudur.

Belki de artık şunu kabul etmemiz gerekiyor: Doğum bir yarış değildir. Kimse madalya kazanmaz.

Sağlıklı bir anne ve sağlıklı bir bebekle sonuçlanan her doğum başarılıdır.

Ve belki en önemlisi… Bir kadının nasıl doğuracağına dair son söz, doğumu yapacak olan kadına ait olmalıdır.

© Yeni Ankara