Dijital kültürde aile: sosyal medya, mahremiyet ve ilişki biçimlerinin dönüşümüne götürülüyor. Ailenin sıcak evi, artık ekranların soğuk ışığında parlayan bir sahneye dönüştü. Mahremiyet, paylaşıma açıldıkça sınırlar eridi; sevgi, onayına muhtaç hâle geldi. Dijital kültür, ilişkileri bağ değil, bağlantı kıldı; aileyi ise bir “canlı yayın” fragmanına indirgedi. Ve herkes birbirine bu kadar yakınken, hiçbir şey artık yakında değil uzakta. Görünür olma arzusu, hakiki yakınlığın yerini alıyor. İnsanlar, kendilerine ait olanı teşhir ettikçe samimiyetin/içtenliğin tüm izleri siliniyor. Aile, artık birlikte yaşanan bir tecrübe/deneyim olmaktan çok, başkalarının izlediği bir kurguya dönüşüyor.

Tarih boyunca aile kurumu, bireyin kimliğini, aidiyetini ve davranış kodlarını kısaca kültürlerini belirleyen öncelikli sosyal çevre olarak öne çıkarken; ekonomik açıdan üretim birimi, kültürel açıdan ise geleneklerin ve inançların nesilden nesile (kuşaktan kuşağa) aktarılmasını sağlayan bir kurum niteliği taşımıştır. Bu yönüyle aile hem bireyin hem toplumun sürekliliğini sağlayan tabii/doğal organik bir bütünlük içinde varlık göstermiştir. Ancak 21. yüzyılın dijitalleşme temelli........

© Yeni Akit