Allah’ın Nizamı İslâm (24)

Prof. Dr. Yusuf Özertürk

İSLÂM’IN KAYNAKLARI

A-KUR’ÂN

Kur’ân’ın Muhtevası

III- Hak -Adalet-Devlet

1a-ADALET

*Adâlet; Arapça ADL kökünden gelir. Yine aynı kökten bir masdar-isim olan ve “orta yol, istikâmet, eş, benzer, misil, bir şeyin karşılığı” gibi mânâlara gelen adl kelimesi, sıfat olarak kullanıldığında âdil ile eş anlamlı olup aynı zamanda Allah’ın isimlerinden (esmâ-ül hüsnâ) biridir (EL ADL). Adâlet, davranış ve hükümde doğru olmak, hakka göre hüküm vermek, eşit olmak gibi mânâlara gelen bir masdar-isimdir. Adalet, ifrat ve tefrit arasında orta yolu takip etmektir. Haklıya hakkını, haksıza da cezasını vermektir. Suç ve cezada eşit davranmak, zulmü terk etmektir. Adalet, verilen ile hak edilen arasındaki dengedir. Adalet, ölçülü davranarak, karar vermek, ölçmek, bir ölçüye göre davranmak mânâlarına gelir.*Adâlet; Hak ve hukuka uygunluk, hakkı gözetmedir. Herkese kendine uygun düşeni, kendi hakkı olanı vermedir. *Adâlet; Hakka dayanma, insaflı ve doğru olmak, herşeye hakkını vermektir. Adalet, istikâmet ve hakkaniyettir.

*Adâlet; Hukuki yasalarla sahip olunan hakların herkes tarafından kullanılmasının sağlanmasıdır.

*Adâlet; Kur’ân-ı Kerîm’de ve hadislerde genellikle “düzen, denge, denklik, eşitlik, gerçeğe uygun hükmetme, doğru yolu izleme, takvâya yönelme, dürüstlük, tarafsızlık” gibi anlamlarda kullanılmıştır (1).

*Adâlet; Nefsin (hevânın) gelişigüzel istek ve telkinlerinden etkilenmeyen istikrarlı bir doğruluk ve ahlâk kanununa itaâtle gerçekleşen ruhî denge ve ahlâkî kemâldir. *Kur’ân-ı Kerîm’de İslâm toplumunu tanımlamak için ifade edilen ‘Ümmeten vasatan’ (vasat ümmet) tâbirindeki vasat kelimesi de bütün müfessirlerce ‘adâlet’ mânâsında yorumlanmıştır........

© Yeni Akit