Bugün Kurban Bayramı Benim İsmail’im kim?MUSTAFA ÇELİK

Kurban günleri yaklaştıkça bıçakların keskinliği değil, kalplerin samimiyeti konuşulmalıdır. Çünkü kurban yalnızca bir hayvanı kesme ibadeti değildir; insanın kendi iç dünyasına dönüp Rabbine hangi bağlılıkla yöneldiğinin de imtihanıdır. Her Müslüman bugünlerde kendisine şu soruyu sormalıdır: Benim İsmail’im kim?

Hz. İbrahim’in imtihanı bir evlat üzerinden geldi. Yıllarca hasretini çektiği, gözünün nuru olan İsmail’i Allah yolunda feda etmeye çağrıldı. Buradaki sır sadece baba ile evlat arasındaki bağ değildi; asıl mesele, insanın Allah’tan başka hiçbir şeyi O’nun emrinin önüne geçirmemesiydi. Çünkü bazen insanı Rabbinden uzaklaştıran şey kötü olan değil, en çok sevdiği şeydir. Bundan ötürüdür ki Kur’ân’da bizden çok sevdiğimiz şeylerden infakta bulunmamız istenmektedir.

 “Sevdiğiniz şeylerden Allah yolunda harcamadıkça (infak etmedikçe) gerçek iyiliğe asla erişemezsiniz. Her ne harcarsanız Allah onu hakkıyla bilir.”  (Âl-i İmrân Sûresi/92)

Kurban, insanın en çok sevdiklerinden Allah rızası için vazgeçebilmesinin ve infakta bulunabilmesinin en büyük pratiklerinden biridir. Çünkü kurbanın ruhunda teslimiyet vardır. Hz. İsmail, Hz. İbrahim’in en çok sevdiği, gönlünün en kıymetli emaneti idi. Verilen mesaj şuydu: Allah’a bağlılık, insanın en değer verdiği şeyler karşısında da sadakatini koruyabilmesidir.

Kurban, sadece bir hayvanın kesilmesi değil; insanın kalbine yerleşmiş bağlılıkların, sevgilerin ve aidiyetlerin muhasebesidir. Onun hakikati bıçakta değil, gönülde saklıdır. Çünkü kurbanın özü, Allah için verebilmek; gerektiğinde insanın en çok sevdiği şeyi dahi O’nun rızası uğruna ikinci sıraya koyabilmesidir. Bu yüzden kurban, maddi bir ibadetten önce manevi bir teslimiyet imtihanıdır.

İnsan çoğu zaman sahip olduklarına bağlanır; evine, malına, makamına ve en çok da........

© Yeni Akit