Bu yazımı; fon skandalında paraların önemli bölümü yurt dışındaki bankalara transfer edilmesine, hatta önemli Siyonist baronların bankalarına doğrudan transferler yapılmasına, fon balonunun Avrupa’daki kara para aklama firmaları tarafından şişirilip zamanı geldiğinde patladığının anlaşılmasına rağmen dış güçlerden bahsedilince hoplayıp zıplayanlara ithaf ediyorum…

Ha bir de feleğin cilvesinden olsa gerek, bu tür kriz ortamlarında “yandık bittik, ülke çöktü” diye kriz tellallığı yapanlar nedense hep tuzu kuru zenginler olur. Ülke krize girmesin, yine zarara uğramasın diye ortalığı yatıştırmaya çalışanlarsa hep benim gibi açlık ve yoksulluk sınırları arasında geçinmeye çalışan fakir Anadolu çocuklarıdır.

Neyse, konumuza geçelim…

Türkiye ne zaman başını kaldırmaya, gelişmeye kalksa hemen şeytana pabucunu ters giydirecek bir entrika çevrilir, nereden geldiği belli olmayan bir kriz patlar; ülkenin birkaç yılda elde ettiği bütün maddi kazançlar birkaç ay içinde uçup gider.

Bu; eski İngiltere Başbakanı Winston Churchill’e atfedilen fakat Batılı emperyalistlerin Orta Doğu ve Türkiye politikasını analiz eden anonim bir jeopolitik benzetme olduğu söylenen “Türkiye kurursa sulayın, büyürse budayın” sözünü hatırlatan bir tür lanet gibidir.

İnanmayanlar için üşenmedim, Türkiye’ye maddi darbe vuran kriz ve olayları derledim:

1970'li yılların ortalarından 12 Eylül 1980 askeri darbesine kadar geçen süreçte sağ-sol çatışmaları, grevler, boykotlar ve sokak şiddetinin Türkiye ekonomisine zararı, o dönemin 20 milyar doları civarında tahmin ediliyor. 1980 yılı GSYH'si yaklaşık 68 milyar dolardı. O dönem Türkiye’nin uğradığı 20 milyar dolarlık zarar, 1980 yılı GSMH’sının yüzde 29,4’üne tekabül ediyordu. Günümüz satın alma gücüne uyarlanmasıyla 1980 GSMH’sı yaklaşık 280 milyar dolar. Bu rakamın yüzde 29,4’ü ise 82,32 milyar doları ifade........

© Yeni Akit