“Anadolu yollarına tefsiri, gönüllere Kur’an’ın nurunu taşıyan Kur’an Dervişi Kemal Kelleci’nin aziz hatırasına, rahmet ve minnetle…” 

Bazı insanlar bu dünyadan göçtüklerinde, geride bıraktıkları servet değil, dokundukları hayatlar konuşulur.

Kemal Kelleci’nin ardından düşünürken aklıma gelen ilk cümle bu oldu.

Çünkü o, Anadolu yollarına yalnızca kendisini değil; bir fikri, bir inancı ve her şeyden önce Kur’an’ın mesajını taşıdı.

Ona yıllarca “Kur’an Dervişi” denildi.

Ama neredeyse bir ömrün özeti.

SIRTINDA KİTAP, GÖNLÜNDE İNSAN

Kemal Kelleci’nin hayatına baktığınızda büyük sözlerden çok, sessiz hizmetler görürsünüz.

Anadolu’yu dolaştı. Konferanslar verdi. Kur’an’ın yalnızca okunması değil, anlaşılması için de gayret gösterdi. Kitapları insanlarla, insanları kitaplarla buluşturdu.

Anadolu’dan Ankara’ya okumaya gelen, imkânları sınırlı gençlerin yanında oldu.

Gerektiğinde kefil oldu.

Bir gencin eğitimine devam edebilmesi için imkânını, vaktini ve çevresini seferber etti.

Belki de bugün çocuklarımıza anlatmamız gereken en önemli yönlerinden biri budur.

Çünkü çağımız, “başarı”yı çoğu zaman ne kadar kazandığımızla, ne kadar tanındığımızla ölçüyor.

Kemal Kelleci’nin hayatı ise bize başka bir ölçü bırakıyor:

Kaç........

© Yeni Akit