On yıl sonra: 15 Temmuz…

Bugün, 15 Temmuz’un onuncu yıldönümü. Bu darbe teşebbüsünün neye karşılık geldiğini her geçen dakika daha iyi anlıyoruz. 

O gece, tarihimizin kırılma anlarından, dönüm noktalarından birine şahitlik ettik. Asker üniforması giymiş teröristler, memleketimizi işgale kalkıştılar. Milletimizin has evlatları, bu işgal girişimine karşı, İstiklal Harbi’nden sonraki en büyük zaferlerden birini kazandılar.

Orada, o büyük destanın içinde olmasaydım; o geceyi anlatmak daha kolay olabilirdi. Artık asla yeteri kadar anlatamayacağımı biliyorum. Yine de deneyeceğim.

O gün, Atatürk Havalimanı’ndaki terör eyleminden bir hafta sonra Bosna’dan gelen, eşimin ailesiyle birlikteydik. Günün yorgunluğunu, bir çay bahçesinde, kahve yudumlayarak atmaya karar verdik. İstanbul için bile sıra dışı bir trafik yoğunluğu vardı. Bu sebeple, evimize yakın bir yer seçtik. 

Kahvelerimizi yudumlarken, 15 Temmuz ve Fatih Sultan Mehmet köprülerinde, trafik tamamen durmuştu. Her iki köprü, üniformalı teröristler tarafından kapatılmıştı. Garip bir şeyler olduğu çok açıktı. Apar topar eve döndük. Haber kanalları arasında hızlı bir tur yaptım. Yeni bir terör eylemi ihtimalinden bahsediliyordu.

O anda ilk aklıma gelen kişiyi, İbrahim TENEKECİ’yi aradım. Hiçbir şeyden haberi yoktu. Olan biteni anlattım. 17/25 Aralık darbe girişiminin devamını getirmeye çalıştıklarından şüphelendiğimi söyledim.  Görüşmeyi sonlandırdık. Kısa bir süre sonra geri döndü. Şüphelerimin doğru ve durumun kritik olduğunu söyledi.

Her fırsatta şunu söylüyoruz: “Vatan sevgisi imandandır.” Sadece söylemekle değil, gereğini yapmakla da mükellefiz. 

Rahmetli Prof. Dr. Necmeddin ERBAKAN Hocamıza, Adnan MENDERES ve arkadaşlarına; onların şahsında vatanımıza ve milletimize reva görülenler gözümde canlandı. Bu sefer, evde oturmak yerine, sokağa çıkmak........

© Yeni Akit