Öyle şeylere şahit oluyor, öyle insanlar görüyorum ki insanın gerçekten durup düşünmemesi mümkün değil.Bazı insanlar kendilerini öylesine dünyaya, mala, mülke, paraya ve gösterişe kaptırmışlar ki sanki bu dünyaya hiç ölmeyecekmiş gibi sarılıyorlar. Dünya malı gözlerini öyle kör etmiş ki artık iyiliği göremez, fedakârlığı anlayamaz, paylaşmanın huzurunu tadamaz, merhametin sesini duyamaz hâle gelmişler.Sanki insanın değeri sahip olduğu malın miktarıyla ölçülüyor.Sanki makam, para, ev, araba, servet ve gösteriş insanı değerli kılıyor.Oysa insanın asıl zenginliği vicdanıdır, merhametidir, ahlakıdır, imanıdır.Bir insanın kasasında milyonları olabilir ama kalbinde merhamet yoksa neye yarar?Yüzlerce evi olabilir ama bir garibin başını okşamıyorsa neye yarar?En lüks sofralara oturabilir ama açın hâlinden anlamıyorsa neye yarar?Üzerinde en pahalı elbiseler olabilir ama gönlü yoksulsa, vicdanı çürümüşse, insanlara karşı merhameti kalmamışsa bütün o servetin ne anlamı vardır?İnsan, sahip olduklarıyla değil; sahip olduklarını ne için kullandığıyla insandır.Bugün bazı insanlar mal biriktirmeyi hayatlarının amacı hâline getirmiş durumda.Daha fazlası…Daha büyük ev…Daha pahalı araba…Daha gösterişli hayat…Daha çok para…Daha çok itibar…Daha çok alkış…Peki sonra?Sonra ne olacak?Bir gün bütün hesaplar kapanacak.Bir gün insanın elinden tuttuğu para değil, yaptığı iyilikler konuşacak.Bir gün sahip olduğu evler, arabalar, arsalar, makamlar ve servet geride kalacak.Bir gün insan, dünyada peşinden koştuğu şeylerin aslında ne kadar geçici olduğunu anlayacak.Çünkü insan bu dünyaya sahip olmak için değil, imtihan olmak için geldi.Bunu ne zaman unutmaya başladık?Neden dünyayı ahiretin önüne koyduk?Neden geçici olanı kalıcı olana tercih ediyoruz?Neden biriktirmeyi paylaşmaktan, gösterişi samimiyetten, menfaati fedakârlıktan üstün tutuyoruz?Asıl acı olan da şudur:Bazı insanlar Allah’a ve ahiret gününe inandığını söylüyor ama hayatını sanki hiç hesap vermeyecekmiş gibi yaşıyor.Allah’a inanan insan neden dünyadan bu kadar korkar?Rızkını veren Allah ise neden........

© Van Havadis