Anlatırdı seni bana her daim...

Anlayamadığım sessizlik miydi,

Korkupta bilmediğim sensizlik mi?

Unutup kaybolup gitmek mi?

Yeniden, yeniden geri dönüşmüş?

Düşünüp durdukça kayboluyor gibi.

İki satıra sığdıramayacak kadar büyük bir yorgunluk sebebimiyim ki Bilemedim.

Günlere sığdıramadığım,

Ama Bir okadar da hayıflandığım...

Küçük bir yorgunluk gibiydi...

Ama yinede pes ettiremeyen.

Sormaya mecali yetmeyen bir acizane,

Sorar olmuş şimdilere;

Kimsesizlik mi yıkıyor gülüşleri?

:Cevap veremeyecek kadar misalsiz.

Unutamayacak kadar da bi- tap.

Bakar oldu cevaplara.

© Van Havadis