Saat üçte uyanık bir çocuk, Saat gece üç…Bir evde ışık yanıyor. Salonda küçücük bir çocuk, henüz 4–5 yaşında. Elinde telefon. Gözleri ekrana kilitlenmiş. Uyku saatini çoktan geçmiş ama parmağı hâlâ ekranda kayıyor.Anne baba yorgun. Bir süre sonra şu cümle dökülüyor dudaklardan:“Bu çocuk değil, canavar!”Peki gerçekten öyle mi?Bir an durup düşünelim…1900’lü yıllarda da anne babalar vardı. Onlar yorulmuyor muydu? Hayat bugünden daha mı kolaydı?Hayır.Belki de çok daha zordu.Sabah gün doğmadan kalkılırdı. Tarlaya gidilirdi, hayvanlara bakılırdı, ekmek alın teriyle kazanılırdı. Elektrik yoktu, teknoloji yoktu,........

© Van Havadis