Nereye dokunulsa elde kalan, hangi örtü kaldırılsa altından kokuşmuşluğun etrafa saçıldığı, her köşesinden liyakatsizlik sızan dipsiz bir bataklığın ortasındayız. Bu karanlığın adı; Çukur. Güncel politikanın sığ polemiklerinin çok ötesinde, toplumun iliklerine kadar sirayet eden bu kolektif çürüme, artık halının altına süpürülemeyecek bir boyuta ulaşmıştır. Bürokrasiden akademiye, medyadan sokaktaki insana kadar her statü ve makamın bu girdaba kapılmış olması, bireysel bir ahlak zaafı değil, toplumsal kolonların çatırdadığının açık ilanıdır.

Sorumluluk makamlarında oturanların, yasaları ve etik kaideleri hiçe sayarak kendi dar çevreleri için kurdukları o fütursuz düzen, bu çukurdaki pisliğin sadece su yüzüne vuran ambalajıdır. Emeğin yerini intihale, hakkın yerini kayırmacılığa, alın terinin yerini hırsızlığa bıraktığı bir iklimde, hiçbir unvan muteber, hiçbir kürsü kutsal kalamaz. Hak etmediği makamlarda şatafat yarışına girenlerin sergilediği bu fütursuzluk, toplumun vicdan terazisini her gün biraz daha köreltmektedir. Bilginin ve hakikatin bizzat cehalet tarafından çukura gömüldüğü bu düzende; ekranlar, gazete köşeleri ve kutsal akademik kürsüler niteliksizliğin istilası altındadır.

Maddi Zararın Ötesi: Çözülen Toplumsal Sözleşme

Bu derin çukura dolan ve sümen altı edilen pisliklerin millete faturası, zannedilenden çok daha ağırdır. Kaybedilen bütçelerin, usulsüz........

© Turktime