Edep, gücün olduğu hâlde incitmemektir
İnsan, yolunu yürürken değil; yol çetinleştiğinde tanınır. Zira rahat zamanların cesareti kolay, darlıkların sabrı zordur. Asıl hüner, herkesin sustuğu yerde hakkı söylemek; herkesin eğildiği yerde istikamet üzere durabilmektir.
Bugün dünyanın en büyük ihtiyacı belki de yeni sözler değil, eski hakikatleri yeniden hatırlayacak gönüllerdir. Edep, sadakat, merhamet, vefa... Bunlar bir milletin yalnızca ahlâkı değil, mayasıdır. Kökünden kopan dalın yaprağı çok olsa ne fayda? Gölgesi vardır belki, fakat meyvesi olmaz.
Bize düşen; gösterişin değil samimiyetin, öfkenin değil merhametin, kalabalığın değil hakkın tarafında olmaktır.
İhlas, alkış beklemeden iyilik yapabilmektir.
Edep, gücün olduğu hâlde incitmemektir.
Vefa ise kapılar kapandığında bile gönülden silmemektir.
Dünya gelip geçicidir. Makam da şöhret de alkış da... Bugün insanların dilinde olan yarın unutulur. Fakat güzel ahlâkla bırakılan bir iz, sahibinden sonra da yürümeye devam eder.
Öyleyse ey gönül; kendine bir yol seç ve o yolda sağlam dur. Her rüzgârda yön değiştirme. Her söze gönül verme. Her parlayanı hakikat, her kalabalığı doğru sanma. Zira........
