“Bu defa orada bulunanların hâlini fark etmiş hatta bire bir gözleriyle görmüştü...”

Hatırama devam ediyorum... O akşam direksiyona geçti. Şehrin ışıkları arkasında kaldıkça Işıkkent de değişmeye başladı. Geniş caddeler daraldı. Yeni binaların yerini eski evler aldı.

Kaldırımlar bozuldu. Yağmur da tam o sırada başladı. Önce ince ince yağdı. Sonra birdenbire bastırdı. Silecekler yetişmiyordu.

Servet Bey yavaşladı. Bir virajı dönerken arabanın önünden sert bir ses geldi. Araba yana çöktü. Teker patlamıştı. Servet Bey arabadan indi. Yağmur birkaç dakika içinde takım elbisesini sırılsıklam etti. Telefonunu çıkardı. Şebeke yoktu. Şarj yüzde üçtü.

Ne yapacağını düşünürken karşı tarafta, loş bir ışığın altında eski bir binanın tabelasını........

© Türkiye