Kadın gözlerini uzaklara dikti: “Eskiden insan çoktu evlat…” dedi. “Şimdi evler kaldı…”

Hatıramı anlatmaya bugün de devam ediyorum. Arkadaşımızın bu esprisine hepimiz güldük. Ama içimizin derininde tarif edemediğimiz bir his vardı. Sanki o eski erenlerin hikâyeleri hâlâ bu dağlarda dolaşıyordu… Köylerde sadece yatırları değil, kaybolmaya yüz tutmuş gelenekleri de görüyorduk.

Gördes Kültürü yaşamalıydı. Bazı yaşlı nineler unutulmuş mâniler söylüyordu.

Bir akşam üzeri yaşlı bir kadın bize epey mâni okudu... Sesi çatallıydı ama öyle içten söylüyordu ki kahvedeki herkes susmuştu. Ercan hocam defterine hızlı hızlı not alıyordu.

Ben kamerayı indirip kadını dinlemeye başladım. (Keşke kameraya kayıt alsaydım.)

Kadın gözlerini uzaklara........

© Türkiye