“Bugün kimse gelemez” diye düşündüm. Sobayı yakarken dışarıdan bir ses duydum...

Köy öğretmenliğimi anlatmaya bugün de devam ediyorum... Bir kız çocuğu ayağa kalktı.

“Doktor olacağım. Annem çok hastalanıyor.” Arka sıradan bir ses geldi: “Ben öğretmen olacağım. Sizin gibi.”

Boğazım düğümlendi. “Ben de köy çocuğuydum” dedim. “Okumak isteyen insanın önünde kar da duramaz, dağ da.”

Sınıf sessizleşti. Öğleye doğru kapı çalındı. İçeri kısa boylu, ciddi görünümlü bir adam girdi.

“Ben okul müdürü” dedi tok bir sesle. Birlikte sobanın yanında çay içtik.

“Hocam” dedi “burada öğretmenlik kitapta yazdığı gibi değildir. Bazen doktor olursun, bazen ağabey… Bazen de köyün tek umudu.”

Başımı salladım. “Hazırım Müdür Bey.”

Gözlerimin içine baktı. “İnşallah hevesin kar........

© Türkiye