“Mektubu aldım, sarılıp helalleştik. Onları yolcu edip eve geldim. Mektubu açtım...”

Hatırama bugün de devam ediyorum. Tartışa tartışa ineceğim yere geldik. Ondaki bu değişim günlerce aklımdan çıkmadı. Namaz kılan bir insan nasıl beş senenin içinde bu kadar değişebiliyordu? Ne okumuştu, kimlerle görüşmüştü?

Aradan sakin bir yıl geçti. Bir pazar günü Büyükorhan’da evdeyken telefon çaldı. Arayan “Çekirge” isimli arkadaşımdı. Onun hâlini öğrendiğimden soğuk davrandım. O fark etti:

“Allah’a şükür ben artık Allah’a inanıyorum” dedi. Telefonda üzerine basa basa Kelime-i şehadet getirdi. Çok mutlu oldum. “Şimdi söyle bakalım, beni neden aradın?” dedim. Anlatmaya başladı. Özeti şuydu:

“Okulu bitirince evlendim.........

© Türkiye