Bosch reklamı “Evcil Hayvan Ebeveynliği” tartışmasını alevlendirdi. Zaten at izi, it izine karışmıştı. Denkleme bir de evlat girdi. Tam oldu.

Benim oğlum çok akıllıdır. Kızımı doktora götürdüm. Annesini çok özlemiş yavrum.

Kimden bahsediyoruz? Kediden, köpekten… Ama o kadar da değil yani! Birisi konuşurken insandan mı bahsediyor hayvandan mı, anlayalım bir zahmet! Çocuğunuzun gerçek insan evladı olup olmadığını anlayabilmek için, illa reklamdaki gibi kemik görüp, havlama sesi mi duymamız gerekiyor?

“Çüş artık!” diyeceğim ama demiyorum. Çünkü muhatabımız hayvan değil, insan. İşte bu yüzden insana insan gibi, hayvana da hayvan gibi hitap etmek en iyisi.

Ha, illa evcil hayvanınıza “oğlum-kızım” diyecekseniz deyin. Ama en azından ebeveynlik rollerine girmeyin! Çünkü mama kabını doldurmayı bir insan ruhunu şekillendirmekle aynı kefeye koymak, gerçek ebeveynlerin emeğine büyük bir hakarettir.

İnsan hiçbir şey düşünmese, gecesini gündüzüne katıp kendisini yetiştiren annesinin hatırına bu tip söylemlerden uzak durur.

Zaten bizi rahatsız eden şey evcil hayvanı, evladın muadili olarak gören bu zihniyet! “Vermidon kalmadı. Novalgin vereyim” gibi bir şey değil ki........

© Türkiye