Yıldırım Han ne olabileceğini az çok tahmin etmişti!..
“Devletlû Sultan’ımız! Uzak şark diyarından ‘Çakır Vezir’ namında biri geldi. Yüksek katınıza maruzatları varmış.”
“Devletlû Sultan’ımız!
“Uzak şark diyarından ‘Çakır Vezir’ namında biri geldi. Yüksek katınıza maruzatları varmış.”
Yıldırım Han üstün dehâsı, tecrübesi sayesinde ne olabileceğini az çok tahmin ettiyse de…
“Şimdiye kadar böyle telâşlı görmemiştim. Nedir bu hâl Lala?”
“Benim de tuhafıma gitti efendim. Telâşım ondan olsa gerek!”
“Gayet yorgun ve üzgünler! Fevkalâde mühim ve hususi şeylermiş anlatacakları Devletlû Sultan’ım!”
Hakan, elinde olmadan bakışlarını uzak noktalara çevirerek sakalını sıvazladı. Bir müddet düşündü. Vazife ve mesuliyet verdiklerinden gelen iç ve dış haberlere göre memleketin hiçbir yerinde bir aksilik yoktu. Gördüğü, duyduğu kadarıyla her şey yolundaydı. Öyle mühim ve hususi şeyler ne olabilirdi? İçinden; “Fesübhânallah! Allah! Allah! Tövbe! Tövbe, estağfirullah!” çekti. İyice........
