Bugün bir nebze, “Kur’ân-ı Kerîm ve Hadîs-i Şerîfler Işığında Peygamber Efendimizi Sevmenin ve O’na Tâbi Olmanın Önemi” konusunu işlemek istiyoruz.

Son zamanlarda, Sevgili Peygamberimizi saf dışı bırakmak, sâdece Kur’ân-ı kerîmle iktifâ etmek / yetinmek isteyen bazı insanlar ortaya çıkmıştır. Onun için, biz bugün ve bundan sonraki birkaç makâlemizde, bir nebze, “Kur’ân-ı Kerîm ve Hadîs-i Şerîfler Işığında Peygamber Efendimizi Sevmenin ve O’na Tâbi Olmanın Ehemmiyeti / Önemi” konusunu işlemek istiyoruz.

Bilindiği üzere, târihte "Câhiliye Devri" denilen bir dönem vardır. Bu dönemde, Arabistân Yarımadasında, insanlar putlara tapıyor, fıçılarla içki içiyor, sabâhlara kadar kumar oynuyorlardı. Yine o devirde, kuvvetli olan haklı sayılıyor, ahlâk-nâmûs mefhûmu kâle alınmıyor, kadınlar bir ticâret eşyâsı gibi alınıp-satılıyor, kız çocukları diri-diri toprağa gömülüyorlardı. O zaman işlenen rezâletler ve kepâzelikler saymakla bitmez. Bütün Asya, Afrika ve Avrupa’da da, ya’nî dünyânın tamâmında da durum bundan farksızdı.

Elbette........

© Türkiye